بعد فرمود : اى حارث ! تو را بشارت باد كه در نزد مرگ و نزد صراط و نزد كوثر و نزد مقاسمه مرا خواهى ديد . عرض كردم مقاسمه كدام است ؟ فرمود : نزد جهنم ؛ زيرا من مردم را به دو قسمت تقسيم مىكنم ، به آتش مىگويم بگير اين را كه دشمن من است و رها كن آن را كه دوست و ولى من است . اى حارث ! چنانچه من دست تو را گرفته‌ام روزى پيامبر صلى الله عليه و آله دست مرا گرفته بود و به من فرمود : چون روز قيامت شود من دست مىاندازم و قائمه عرش حق را مىگيرم و تو دست مىاندازى و دامن مرا مىگيرى و اولاد تو دست مىاندازند و دامن تو را مىگيرند و شيعيان دست مىاندازند و دامن اولاد تو را مىگيرند ، پس خداوند به پيامبر خود را با آن‌هايى كه به او متمسك‌اند امر مىنمانيد داخل بهشت شوند . چون حارث اين حديث را از امام على عليه السلام شنيد ، از خدمت او مرخص شد در حالى كه از شدت خشنودى دامن قباى او به زمين كشيده مىشد و مىگفت : ديگر مرا باكى نيست كه چه وقت مرگ به سراغم بيايد « 1 » ! در « الكافى » آمده كه : حضرت صادق عليه السلام فرمودند : مؤمن در وقت مرگ چشمش اشك آلود مىشود ، آن وقتى است كه چشم او به پيامبر صلى الله عليه و آله مىافتد ، آيا شما نديده‌ايد هرگاه كسى چشمش به محبوبى كه سال‌ها او را نديده بيفتد بىاختيار گريه مىكند « 2 » . در « كشف الغمة » از حضرت باقر عليه السلام روايت شده كه فرمود :

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 6 / 178 ، باب 7 ، حديث 7 . ( 2 ) - الكافى : 3 / 133 ، باب ما يعاين المؤمن والكافر ، حديث 6 ؛ بحار الأنوار : 6 / 182 ، باب 7 ، حديث 10 .